Herkesin diline pelesenk olmuş bir laf var:
"Her fikre saygı duyulmalı."
Hayır efendim. Her fikre saygı duyulmaz, duyulmamalıdır. Bazı fikirler vardır ki:
Toplumu çürütür.
Milleti böler.
Ahlaksızlığı normalleştirir.
Bu fikirlerin “fikir” adıyla dolaşması bile başlı başına bir tehdittir.
Sapkınlık da bir “görüş” olarak sunulur. Ama bu, onu saygıya layık yapmaz. Hainlik de bir görüş olabilir, ama bu, ihaneti aklamaz.
“Eşcinsellik normaldir” diyorsan, bu sadece bir fikir değil, toplumu çürütmeye yönelik bir propagandadır.
Ve her propaganda gibi, niyetine bakılır. Bu niyet, toplumu çürütmeyi hedefliyorsa, biz buna saygı değil,
direniş gösteririz.
“Türk yoktur” bir fikir değildir. Bu bir inkar, bir silme girişimidir. Bir milleti yok saymak fikir değil, saldırıdır.
Türklüğe savaş açanla “fikir beyan ediyor” diyerek el sıkışmayız. Bazı fikirler vardır ki Türklüğe düşmandır.
Ve düşmana saygı, ihanettir.
Fikir, bir değer taşıyorsa değerlidir. Saygı ise hak edilir.
Bir fikre saygı duymak için o fikrin:
Ahlaklı olması,
Topluma katkı sağlaması,
Milleti yüceltmesi gerekir.
Bunları yapmayan her fikir, sadece zehirli bir içerik taşır.
İfade özgürlüğü kisvesiyle sunulan her görüş, yararlı değildir.
Biz her “fikir”e değil, her sağlıklı niyete saygı duyarız.
Kendi milletini aşağılayan, sapkınlığı dayatan, kimlikleri inkâr eden sözlere “fikir” deyip saygı duymayız.
Düşmanı düşman gibi tanırız. Ve onunla uzlaşmak yerine mücadele ederiz.
Saygı bir hak değildir.
Hainliğe ve yozlaşmaya saygı beklemek, ahmaklıktır.
